سه شنبه, 21 شهریور 1396 ساعت 10:55

اطلاعات تکميلي

  • وزارت نفت پاسخگوی بی توجهی به نشست های اعضای اوپکی و غیر اوپکی باشد :

عالیجناب عالیجناب گفتن دردی از ما دوا نمی کند

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

فرزین سوادکوهی

نشست های اوپک همواره منشا اثر بسیاری از اتفاقات بازار بوده است.در این میان اعضای وزین و باسابقه نیز حضورشان بسیار تعیین کننده است .در ماه های اخیر نیز که توافق کاهش تولید بین عضو و غیر عضو به ترجیع بندی پراهمیت میان اوپکی ها تبدیل شده است نمی توان غیبت برخی از کشورهای بزرگ موثر در بازار را  در نشست های مربوط به این موضوع نادیده گرفت.نشست های غیر رسمی اوپک اینک تبدیل به لابی هایی شده است که برخی می توانند به انحا مختلف از آن استفاده یا سو استفاده کنند، چرا که تجربه ثابت کرده خروجی حاصل از این نشست ها منجر به اتفاقات پیدا و پنهان در بازار شده است.نشست های اخیر برخی از اعضای اوپکی و غیر اوپکی در آستانه قزاقستان در حالی برگزار شد که بعضی  از کشورها برای تمدید کاهش تولید نفت گرد هم جمع شدند تا آخرین تصمیمات خود در این باب را نهایی کنند.در میان این کشور ها  وزیر نفت ایران حضور نداشته چرا که اساسا دعوت نشده است. شاید هر روز در جهان امثال این نشست ها به کرات برگزار شود اما وزیر نفت ایران  در میان آنها همچنان یک غایب بزرگ است.در نشست سن پترزبورگ که از قضا اجلاسی مهم تر از نشست آستانه بود نیز ایران دعوت نشد.در نشست سن پترزبورگ عربستان سعودی و کویت، روسیه، ونزوئلا، الجزایر و عمان سایر اعضای کمیته نظارت‌ کننده بر توافق کاهش تولید حضوری پررنگ داشتند تا تصمیمات نهایی خود را اجرایی کنند.برخی از شرکت کنندگان در این نشست همچنان به دنبال منافع بلند مدت خود از بازار بودند که البته این ساز وکاری طبیعی تلقی می شود.مشکل از جایی آغاز می شود که برخی از کشور ها مانند عربستان سعودی که در هرشرایطی سود خود را از بازار متلاطم نفت می برد آنقدر در این نشست ها نفوذ دارد که با خبر سازی های خود بازار آینده  و نزدیک را به نفع خود هدایت می کند و در این میان ایران به عنوان یکی از مقتدرترین کشورهای نفتی هیچ نقشی پیدا نمی کند.اینک این پرسش پیش می اید که به راستی چرا وزارت نفت در برابر این رویدادها واکنشی نشان نمی دهد . شاید گفته شود که نشست هایی مانند آستانه از اهمیت چندانی برخوردار نیستند.اگر چنین است چطور عربستان سعودی با آن سقف بزرگ از تولید آن را مهم تلقی می کند؟ چرا ایران نباید در این نشست ها حضور یابد؟ شاید یک پاسخ دیگر این باشد که  شخص زنگنه منافع کشور را لزوما در سایه حضور در چنین نشست هایی مهم ارزیابی نمی کند و آن را آنقدر ها در بازار نفت خود موثر نمی بیند.اما باز باید به یاد آورد که چنین نشست هایی آنهم در شرایطی که سعودی ها به آن رنگ و بوی رسانه ای می دهند،  می تواند این ذهنیت را برای ما ایجاد کند که لابد کاسه ای زیر نیم کاسه است که حتی الکساندر نواک روسی آن را نادیده نمی گیرد و می تواند متوجه شود که نقش کشورش به عنوان یک تولید کننده عمده نفتی غیر اوپکی در چنین جلساتی چقدر می تواند تاثیر گذار باشد.نقشی که  به نظر می رسد ایران از آن غافل است.خالد الفالح سعودی در تمام این نشست ها شرکت می کند تا از سیر تا پیاز اوپکی و غیر اوپکی باخبر شود و بازار را بسنجد و بعد موج سازی خبری کند تا از هرلحظه بازار سود ببرد اما ما ظاهرا باید به عالیجناب عالیجناب گفتن محمد بارکیندو به زنگنه دلخوش باشیم.غافل از اینکه باید به بارکیندو هم گفت: آقای دبیرکل! با عالیجناب عالیجناب گفتن دردی از ما دوا نمی شود.مگر همین زنگنه نبود که نه تنها نفت ایران  و جایگاه ایران را در اوپک احیا کرد بلکه کالبد پیراین سازمان را هم جانی تازه بخشید؟ مگر از زنگنه به عنوان برند نفت ایران یاد نمی شود؟ پس چرا در این جور مواقع ایران فراموش می شود؟ به راستی قزاقستان با تولید اندک نفتش چقدر در این بازار اقتدار دارد که ایران ندارد؟ در این میان وزارت نفت ایران چرا هیچ واکنشی به موضوع نشان نمیدهد؟

وزارت انرژی سعودی ها  درخصوص دیدار خالد الفالح، با کانات بوزومبایف، وزیر انرژی قزاقستان، در بیانیه‌ای اعلام می کند که  هر دو کشور موافق بودند که بررسی گزینه تمدید توافق کاهش تولید پس از سه ماهه اول سال ۲۰۱۸ با توجه به وضعیت بازار مناسب خواهد بود.

در همین حال یک مقام قزاقستانی هم  می گوید:  قزاقستان که تولیدکننده غیر عضو اوپک است، خواستار یک توافق اختصاصی با اوپک در خصوص محدود کردن تولید نفت خام خود است زیرا قصد دارد تولید در میدان کاشاگان را افزایش دهد.اما از این سو برخی در داخل کشور با زمزمه هایی که در باب افزایش تولید نفت ایران می شود تنشان می لرزد که نکند این رشد تولید اخم های توافق کنندگان اوپک را توی هم ببرد چون ایران نیز جزو تعهد دهندگان است؟.واقعیت این است که نمی توان به معافیتی که طی ماه های گذشته ایران از اوپک در خصوص سقف  تولید نفت خود گرفت ، دلخوش بود.شک نیست که این نمره ممتازی بود که زنگنه از اوپکی ها گرفت.اما آیا اکتفا کردن به همین کافی است؟ یعنی واقعا کسی در تشکیلات نفتی ایران نمی داند که شانتاژ و بازار یابی امثال عربستان سعودی توجیه گر حضور سماجت آمیز آنها در این نشست هاست؟









خواندن 92 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395