چهارشنبه, 26 ارديبهشت 1397 ساعت 09:59

تحریم ایران، ارزش دلارهای نفتی را کاهش می‌دهد

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

هاتف فرج اللهی

عصراقتصاد: مدتی است که از خروج آمریکا از برجام می گذرد و این مساله باعث شده است که تحریم‌های ایران به مساله اصلی بسیاری از محافل خبری تبدیل شده است. این در حالی است که بسیاری نیز بر این باورند که آمریکا بدون شک هزینه خروج یک جانبه از برجام را خواهد پرداخت. یکی از عواملی که می‌تواند موضع واحد پولی آمریکا را به خطر بیاندازد این است که معاملات نفتی با پول‌هایی به جز دلار انجام شوند و این مساله بدون شک ارزش دلار را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

بزرگترین وارد کننده نفت ایران، چین است و گفته می‌شود این مقدمات در حال آماده شدن است که چین در معاملات آتی نفت از یوان استفاده کند. استفاده از یوان می تواند زنگ خطری باشد برای دلار که استفاده از آن کاهش پیدا کند. کاهش نقش دلار در معاملات نفتی نهایتا منجر به کم شدن ارزش این ارز می شود.

در همین راستا پایگاه خبری اویل پرایس آمریکا در تحلیلی نوشت، تحریم ایران، جایگاه دلار را به عنوان ارز غالب در معاملات نفتی به خطر می اندازد و به تدریج یوان را جایگزین آن می کند.

یک کشور از تحریم نفتی ایران باید بسیار خشنود باشد و آن کشوری نیست جز بزرگ ترین واردکننده نفت در جهان و بزرگ ترین خریدار نفت ایران یعنی چین.

وقتی چین ماه گذشته معاملات آتی با سیستم قیمت گذاری یوان را راه اندازی کرد، این کار را در راستای استراتژی گسترش استفاده از یوان در سطح بین المللی انجام داد.

اکنون با توجه به چشم انداز تحریم ایران توسط آمریکا، راه چین برای پیشبرد این استراتژی هموارتر می شود، زیرا چین قول داده است که به خرید نفت از ایران که به احتمال زیاد پول آن را به یوان پرداخت خواهد کرد، ادامه دهد.

ایران نیز باید طرفدار این ایده باشد، تهران حتی پیش از خروج آمریکا از برجام نشان داده بود که خواهان معامله به ارزهای دیگری بجز دلار آمریکا است.

استفاده ایران و چین از یوان برای انجام معاملات نفتی می تواند چین را بر آن دارد که استفاده از یوان را برای کل واردات نفت خود انجام دهد. این به آن معنی است که بسیاری از کشور های صادر کننده نفت به چین ناچارا یوان را جایگزین دلار کنند.

علاوه بر این به نوشته ایرنا ماه گذشته، تهران و مسکو نیز قراردادی را امضا کردند که بر اساس آن تمامی معاملات به جای این که در قبال دلار آمریکا باشد به صورت تهاتری انجام می‌شود، زیرا هر دو کشور خواهان کاهش نفوذ آمریکا بر اقتصادشان هستند.

یک ماه پیش، ایران تسویه حساب قرارداد های واردات کالا به دلار آمریکا را ممنوع و یورو را جایگزین آن کرد. تهران همچنین حساب ذخایر ارزی خود را به یورو اعلام می کند.

به عبارت دیگر، ایران خشنودتر است که به جای دلار از یوان در معاملات نفتی استفاده کند یا حتی نفت را در برابر کالا بدهد.

نکته همینجا است که آن یک میلیون بشکه در روز نفتی که تصور می شود بازگشت تحریم ها از بازار خارج کند، ممکن است در عمل از بازار خارج نشود.

تحلیلگران در حقیقت بر اساس تجربه قبلی تحریم ایران که در آن آمریکا و اتحادیه اروپا هر دو نفت ایران را تحریم کرده بودند، این رقم (یک میلیون بشکه در روز) را به عنوان کاهش صادرات نفت ایران اعلام کرده اند. اما این بار واشنگتن در تحریم نفت ایران تنها است. کشورهای اروپایی امضا کننده برجام به وضوح نشان داده اند که از برجام خارج نخواهند شد.

آلمان یکی از امضاکنندگان برجام گفته است که از شرکت های خود برای انجام کسب و کار در ایران حمایت خواهد کرد.

فرانسه نیز از این سیاست پیروی می کند، غول نفتی این کشور، "توتال" سرمایه گذاری زیادی در میدان گازی پارس جنوبی کرده است. مهمتر آن که، کشور های اروپایی روی هم بزرگترین خریدار نفت ایران هستند و سال گذشته به طور متوسط 624 هزار بشکه در روز نفت از تهران خریداری کرده اند.

بنابراین، بر خلاف دفعه قبل، همه خواهان خرید نفت ایران هستند هر چند ممکن است برخی کمتر بخرند.

ایران نیز برای نفت خود بازار می خواهد حتی اگر پولش را به یوان بگیرد و سپس با تقبل هزینه ای، آن را به یورو تبدیل کند. همچنین برای ایران ارزان تر فروختن بهتر از اصلا نفروختن است.

این در حالی است که بسیاری بر این باورند که چین به احتمال زیاد سرمایه گذاری خود در ایران را افزایش خواهد داد. ایران بخشی از طرح سرمایه گذاری زیرساختی پروژه "یک کمربند، یک جاده" چین است و از سهم خود در صنعت نفت و گاز طبیعی این کشور محافظت می کند و خرید نفت به یوان، تضمین این سهم است.

پرداخت پول نفت ایران به یوان تنها شروع ماجرا است. به نظر می رسد در بلندمدت بسیاری از معامله گران نفت ناچار می شوند پول نفت ایران را به ارز کشوری بپردازند که بزرگ ترین خریدار نفت ایران است .

البته سال ها طول می کشد که یوان جای دلار به عنوان ارز غالب در معاملات نفتی تصاحب کند. در کوتاه مدت نیز تحریم آمریکا شرایط یک معامله برد-برد را برای چین و ایران فراهم می کند.

بر این اساس می توان این گونه برداشت کرد که استفاده از یوان برای معاملات نفتی نه تنها راهکاری می شود برای چین که پول ملی خود را در سطح جهان معتبرتر کند، بلکه می تواند ایران را نیز در برابر تحریم های نفتی مقاوم کند.

علاوه بر این باید به این نکته نیز اشاره کرد که استفاده از یوان به جای دلار، می تواند شیوه تردیشنال استفاده از دلار را خدشه دار کند. کنار رفتن این رسم از معاملات نفتی می تواند دیگر کشور ها را نیز بر این دارد که خرید و فروش نفت را با پول هایی به جز دلار انجام دهند. تحقق این موضوع می تواند نقش آمریکا را در بازار جهانی انرژی کاهش دهد. علاوه بر این کاهش استفاده از دلار نیز بدون شک به کاهش ارزش دلار منجر می شود.

این در حالی است که آمار اوپک بر مبنای اطلاعات منابع ثانویه نشان داد که تولید نفت ایران در ماه آوریل به ۳.۸۲۳ میلیون بشکه در روز رسید که در مقایسه با ۳.۸۱۳ میلیون بشکه در روز در مارس، ۱۰۰۰۰ بشکه در روز افزایش داشت.

میانگین تولید نفت ایران در سه ماهه اول سال میلادی جاری، ۳.۸۱۳ میلیون بشکه در روز بود که در مقایسه با ۳.۸۲۲ میلیون بشکه در روز در سه ماهه چهارم سال میلادی گذشته کمتر بوده است. تولید نفت ایران در سال ۲۰۱۷ به طور میانگین ۳.۸۱۱ میلیون بشکه در روز در مقایسه با ۳.۵۱۵ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۱۶ بود.

آمار تولید اوپک بر مبنای اطلاعاتی که از سوی ایران ارائه شده است، نشان می‌دهد تولید کشور در آوریل ۳.۸۰۴ میلیون بشکه در روز بود.

بر این اساس بسیاری بر این باورند که تحریم نفتی آمریکا علیه ایران می تواند منجر به کاهش توان آمریکا در بازار انرژی شود و ارز هایی به جز دلار را در بازار انرژی رواج دهد و سیطره چندین و چند ساله دلار بر بازار نفت را به مخاطره بیاندازد.

خواندن 56 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395