دوشنبه, 31 ارديبهشت 1397 ساعت 09:02

اطلاعات تکميلي

  • رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری؛

اقتصاد ایران به هنر پشت کرده است

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

عصراقتصاد: مزیت اقتصاد ایران حتي با وجود نفت، در هنر و میراث فرهنگی است و از این نظر ایران جزءِ ده کشور اول دنیا قرار دارد. برهمین اساس مسئله توسعه گردشگری از سوی و توسعه صادرات فرآورده‌های غیر نفتی از سوی دیگر در تمامی اسناد بالادستیِ توسعه کشور نظیر سند چشم انداز بیست ساله توسعه و اسناد برنامه‌های توسعه پنج ساله، مورد تأکید قرار گرفته است.

به گزارش عصراقتصاد، با توجه به پایان پذیر بودن ذخایر نفتی و چشم انداز مبهم بازار آن در سال‌های پس از 2020، ضروری است که مسئولان و برنامه ریزان کشور از هم اکنون در اندیشه سال‌های بدون نفت باشند. صنایع دستی، محصولات هنری و گردشگری می توانند در آینده دو جایگزین مناسب برای اقتصاد وابسته به نفت باشند اما بی تردید توسعه صنایع هنری و دستی و تقویت جاذبه های گردشگری، به سرمایه گذاری و برنامه ریزی مستمر نیاز دارد و بدون وجود سرمایه گذاری مستمر و برنامه ریزی شده در حوزۀ هنر و فرهنگ به هیچ یک از اهداف استراتژی های بلند مدت توسعه ای نمی توان دست یافت.

در عین حال وجود متخصصانی که توان تلفیق فرصت های اقتصادی و مزیت های هنری و فرهنگی کشور را داشته باشند ضروری به نظر می رسد.

برهمین اساس جمعی از اقتصاددانان به یاری هنر ایران شتافتند و گردهم آمدند تا شاید بتوان از فرصت های هنری برای اقتصاد کشور به طور مناسب بهره برداری کرد.

سید محمد بهشتی رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با حضور در جمع اقتصاد دانان از اینکه مبحث میراث فرهنگی مورد توجه آن ها قرار گرفته است ابراز خرسندی کرد.

بهشتی با اشاره به زندگی ایرانیان در طول تاریخ از راه صنعت و تجارت تصریح کرد: اقتصاد ما امروز به هنر، موسیقی، سینما و... پشت کرده است در حالیکه تنها از این طریق است که در مقیاس جهانی می توانیم سرمان را بالا بگیریم و موفق شویم، زیرا تولیدات هنری ایران در بازارهای جهانی ارزش والایی دارند ولی در بخش صنعت موفقیت چندانی نداشته ایم.

وی گفت: استنباط من از اقتصاد این است که با منابع محدود بتوان نتیجه مطلوب را گرفت و به این اعتبار اقتصاد آن چیزی است که به عنوان نمونه در یک درخت انعکاس پیدا کرده است.

وی با طرح این پرسش که آیا آن چیزی که ما در حال حاضر با آن سر و کار داریم از این جنس است که ما اسمش را اقتصاد گذاشته ایم، از اقتصاد دانان خواست کتابچه دخل و خرج 1303قمری (نیمه ناصرالدین شاه) که توسط کتابخانه مجلس منتشر شده است را مطالعه کنند.

بهشتی تصریح کرد: پس از مطالعه این کتابچه تمام پیش ساخته‌های ذهنی فرو می‌‎ریزد؛ به عنوان مثال همیشه گمان می‌رود که دوره قاجار دوره مبتذلی بوده و حساب و کتابی نداشته، پول‌هایی به زور از مردم گرفته می شده و پادشاه تمام آنها را صرف عیاشی و ... می کرده در حالی که بر اساس این کتابچه مشخص می‌شود که همه چیز در آن زمان حساب و کتاب داشته است.

وی گفت: آنچه به اسم کتابچه دخل و خرج داریم همان تفریق بودجه ما است که در آن معلوم است منابع و مخارج چیست و باید این دو حتما پهلو بزنند.

در خاطرات ناصرالدین شاه آمده است که شخصی مستمری بگیر دیوانخانه ناصری بوده ولی طبق موافقت خودش ردیف بودجه ای برای او در نظر گرفته نشده بود تا یک محل درآمدی پیدا شود و از آن هزینه اش فراهم شود .

جالبه که در همان سال زرافه ناصرالدین شاه می میرد و خرجش مرتفع می شود و این فرد به شاه نامه می نویسد که من هم قدم بلند است و اگر اجازه دهید مواجب زرافه را به من بدهند ناصرالدین شاه هم ناراحت می شود که چرا این فرد در کارش دخالت کرده ولی در نهایت موافقت می کند و هزینه های نگهداری زرافه را به وی اختصاص می دهد.

وی با اشاره به اینکه موسیقی، هنر، سینما و... تنها صحنه هایی اند که در آنها ما تولید ارزش می‌کنیم اظهار داشت: اما اقتصاد ما به اینها پشت کرده است در حالیکه تنها با هنر می‌توانیم سرمان را در مقیاس جهانی بالا بگیریم و بدیهی است که  در بخش صنعت قادر به این کار نیستیم و شاید تنها بورکینافاسو و عراق خودروهای ما را به قیمت نازل بخرند.

وی تصریح کرد: این در حالی است که  نقاشی ، مجسمه و سایر هنرهای هنرمندان ما در حراج های جهان جایگاه والایی دارندو به قیمت های بالا خریداری می شوندزیرا خریدارها ارزش را می خرند.

بهشتی با اشاره به درویش عبدالمجید طالقانی خوشنویسی  که در دوران صفوی شکسته نستعلیق را به حد کمال رسانده  بود گفت : وی در مدرسه علمیه کاسه گران در اصفهان زندگی محقری داشته و نیاز هایش را روی کاغذ با خط خودش می نوشته و مغازه داران نیز دست خط وی را به عنوان پول قبول می کردند.

  • دانستن ارزش هنر توسط مغازه داران

وی با اشاره به وجود تعدادی از این حواله ها در کلکسیون ها گفت: نکته مهم این است که در آن زمان مغازه داران نیز ارزش هنر را می دانسته اند.

رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری گفت: ما در حوزه میراث فرهنگی به سرزمینی تعلق داریم که تولید ارزش می کرده و آنچه درموزه ها می بینیم متعلق به همان زمان است ولی از تولیدات امروز نمی‌توانیم چیزی در موزه ها بگذاریم زیرا که تولید ارزش وجود ندارد.

وی گفت: اقتصاد دان ها به میراث فرهنگی به مثابه چیزهای نگاه می کنند که ارزش بازدید گردشگران را دارند و این به اعتقاد آنها یعنی این گردشگر است که ارزش دارد نه میراث فرهنگی  که اسم این را سوداگری می‌گذاریم نه اقتصاد، مانند راننده ای که همه را به چشم اسکناس می بیند.

وی تأکید کرد: از این منظرهمه چیز باید به حقیر ترین مقیاس تنزل کند تا ارزش بیابد که اقتصاد ما نیز در چنین مقیاسی تنزل پیدا کرده است.

بهشتی افزود: ما نمی توانیم به این روش ادامه دهیم زیرا  دراینصورت سرزمین ما روز به روز فقیر تر می‌شود در حالیکه ظاهرا ما خیلی ثروتمند تر از دوره قاجار و ... هستیم ولی این پولداری نیست و از مایه خوردن است و اگرروزی نفت قطع شود دیگر چراغی نداریم که روشن کنیم زیرا چیزی نداریم که پدید آورده باشیم.

وی گفت: پس مجبور هستیم مسیرمان را تصحیح کنیم و در این صورت باید با  فاصله کوتاهی به عقب برگردیم آنوفت می بینیم که هنر ما تولید ارزش بوده است حالا اگر قرار باشد دوباره رجوع کنیم قرار نیست از صفر شروع کنیم بلکه باید از جاییکه گسسته پیوند بزنیم.

  • اقتصاد در مسیر بدون هنر

 وی گفت: اقتصاد کشور در مسیری گام بر می دارد که عرصه هنر وجود نداشته باشد، نادیده گرفته شود و به حاشیه برود.

وی با بیان اینکه سازمان مدیریت ، اقتصاد دان ها و ... عرصه فرهنگ و هنر را نادیده می‌گیرند و این حوزه ناخواسته به حاشیه  می رود تصریح کرد: ولی ببینید این حوزه تا چه اندازه ظرفیت تولید ارزش دارد که هنوز در قید حیات است به عنوان مثال کتاب در شرایطی که 200-300 نسخه در ایران چاپ می‌شود هنوز در قید حیات است و اگر هر حوزه دیگری بود صد بار غبار مرگ آن را گرفته بود.

وی افزود: اگر روزی قرار شد اقتصاد ما به تولید حقیقی ارزش، رجوع کند، اقتصاد سوداگری و تنظیم امور مالی نباشد و اقتصاد واقعی باشد همان چیزی که مثلا در یک درخت انعکاس دارد هیچ راهی به جز مراجعه ما به تجربه تاریخیمان وجود ندارد.

رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با بیان اینکه وزارت صنایع معتقد است هشتاد یا نود سال است که در جهت صنعتی شدن می کوشد و هنوز هم موفق نشده ایران را کشوری صنعتی کند تصریح کرد: اگر به تاریخ رجوع کنیم می بینیم کشور ما در زیست، یکجا نشینی، اهلی کردن و... کهن ترین سابقه را دارد.

وی افزود: اروپاییان که در زمان صفویان به ایران آمده اند از اینکه چگونه ایرانیان این سرزمین را برای زندگی انتخاب کرده و چقدر مجلل زندگی می‌کنند شگفت زده می شدند.

بهشتی با اشاره به این نکته که از محل صنعت و تجارت اینگونه زندگی می‌کردیم اظهار داشت: ولی آنچه در توسعه بحث می‌شود گویی ایرانی‌ها هیچ آشنایی با صنعت و تجارت نداشته اند و تنها دامداری و اندکی کشاورزی داشته اند و این در حالی است که  صنعت و تجارت منبع درآمد ما بوده و کاشان به این اعتبار مالیات بیشتری از گیلان به خزانه  پرداخت می‌کرده است.

خواندن 238 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395