چهارشنبه, 21 شهریور 1397 ساعت 09:51

مروری بر 20 راهکار التیام اقتصاد کشور

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

عصراقتصاد: 38 تن از اقتصاددان مطرح ایران از جمله مرتضی افقه، حسین راغفر، فرشاد مومنی و محسن رنانی در نامه‌ای سرگشاده به حسن روحانی در 29 بند به بیان ضعف ها و بیماری های کنونی اقتصاد ایران پرداخته و 20 راه حل نیز به همین منظور ارائه دادند.

آنها با مروری بر دلایل بحران اقتصاد ایران و ارائه پیشنهاداتی برای برون‌رفت از وضعیت کنونی، اقتصاد کشور را ضد تولید و غیرمردمی خواندند. عدم استفاده از نظریات و راهنمایی های اقتصاددانان خبره کشور از انتقاداتی است که همواره بر دولت وارد شده است. حتی این موضوع توسط رهبر انقلاب اسلامی نیز تاکید شده بود که ایشان بیان کردند: «عده ای کارشناس اقتصادی که با دولت هم مخالفتی ندارند و برخی هم صاحب نام هستند، نامه ای دلسوزانه به رئیس جمهور محترم نوشته اند و ضمن برشمردن مشکلات ساختاری و موجود اقتصادی، راه حل ها را هم ارائه کرده اند که این راه حلها اکثراً صحیح بودند.»

رهبر انقلاب در دیدار اخیر خود با اعضای هیات دولت به مناسبت هفته دولت خاطر نشان کردند: مشکلات تولید، راه حل دارد و اقتصاددان‌ها نیز برای آن راهکار ارائه داده اند که اگر به آنها عمل شود، معیشت مردم که اکنون بخش مهمی از جامعه دچار مشکل هستند، بهبود خواهد یافت.

روزنامه عصراقتصاد این اقدام جسورانه اقتصاددانان را به بوته نقد گذاشته و شرحی بر همه مسائل و انتقادات بجای مطرح شده در این نامه و همچنین راهکارهای پیشنهاد شده، ارائه کرده و در این موضوع از نظرات دیگر کارشناسان اقتصادی استفاده می کند.

بند هفدهم این نامه در بیان ویژگی های اقتصاد جمهوری اسلامی به شرح زیر است:

- به‌کارگیری مجدد مدیران دولتی همراه با این مناسبات در بنگاه‌های رفاقتیِ خصولتی و بی اعتنایی به ضرورت بهبود کارآیی و کارآمدی در واحدهای شبه‌دولتی نسبت به واحدهای دولتی

نظر کارشناسی:

ناصر ذاکری- اقتصاددان

مدیران مشترک المنافع، گروه یا باندی از مدیران هستند که به دلیل منافع ضربدری و به منظور حفظ منافع یکدیگر در زمینه های اقتصادی حتی مستقل از اختلافات سیاسی یا حزبی به گسترش مدیریت رفاقتی با همکاری های گسترده پرداخته اند و هرجا فرصتی بوده و بحث واگذاری مطرح شده، مدیران عضو در باندها بخاطر منافع مشترک در اولویت قرار گرفته و انتخاب یا تایید شده اند.

در طی حدود 30 سال گذشته به شکل گسترده ای در خصوص شایسته سالاری در کشور کوتاهی شده است. به این ترتیب که مدیران تلاش می کنند که با عده ای از آشنایان خود کار کنند. در نتیجه از سال های گذشته، هر مدیری که جا به جا می شود، آشنایان خود را نیز با خود منتقل می کند.

این مساله در نهایت منجر به این می شود که در حوزه های مختلف از نبود چهره های جدید رنج ببریم. علاوه بر این مساله موجود می تواند باعث ایجاد مفسده نیز شود.

نکته مهم این است که در کشور سیستمی برای کشف و شناسایی استعداد ها و ارتقائشان بر اساس توانایی ها وجود ندارد. از این رو نبود مدیران توانمند در بخش خصوصی و جا به جایی مدیران دولتی به بخش خصوصی امری طبیعس خواهد بود. در نتیجه افراد محدودی که روابط خوبی داشته اند، توانسته اند که در موقعیت های مناسب قرار بگیرند.

این در حالی است که در برخی از موارد که نیت سو استفاده هم وجود ندارد، ممکن است این اتفاق رخ دهد. در عین حال در سیستم‌های فاسد، چنین ساختاری بهترین فرصت را برای ایجاد رابطه‌ها به وجود می آورد. به  این گونه که می توان گروهی را تشکیل داد که هیچ اطلاعاتی از آن درز نکند و شخص جدیدی را وارد آن نکرد.

این گونه فعالیت های باندی و تیمی در برخی از موارد با این نیت ایجاد می شوند که مدیران به افرادی که شناخت کافی از آنها ندارند اعتماد نمی کنند. اما باید به این مساله نیز اشاره کرد که چنین ساختاری بدون شک می تواند عاملی برای ایجاد فساد باشد.

 

 

خواندن 172 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395